La lenga que tant me platz

La lenga que tant me platz a l'odor dau pan de blat, quand coi e coma en lo forn blandat.
La lenga que tant me platz a lo perfum daus champs de blat ; la flor ne'n sent melhor que la flor d'irange.
La lenga que tant me platz fai lo brut daus gruns de blat embrejats jus la mòla.
Quand òm la parla, creiriatz minjar dau pan de blat, meulhós dins la crosta tendra,

creiriatz veire daus modelons de blat, e las meissons suerten dau semenat coma si germenaven de la tèrra.
Si m'aprueime a la Senta-Taula, voudria 'na ostia de pan de blat, per comuniar tot per lo còp emb lo bon Dieu e emb la tèrra,

ensemble belament 'semblats, coma l'alen a la saba daus blats dins la lenga que tant me platz.

Marcela Delpastre
« D'una lenga l'autre »
edicions dau Chamin de Sent Jaume
re-editat en 2001.